|
شرح کوتاهی بر کتاب حماسه حسینی
از ویژه نامه روایت محرم
سال 1385
يك من اشك هم نثار كنيم ، به جايي
بر نمي خورد ؟ اگر.......
استاد شهيد مطهري در مورد انحرافات و عزاداري هاي
بدون جهت گيري مي فرمايند :
عزاداري سنتي امروز امام
حسين (ع) در اسلام تبديل حركت
بنيادین به عادت است . اين عزاداري كه به حق
درباه اش گفته شده « من بكي او ابكي او تباكي و
جبت له الجنه » كه حتي براي تباكي ( خود را شبيه
گريه كن ساختن ) هم ارزش فراوان قائل شده ، در اصل
فلسفه اش تهييج احساسات عليه يزيديها و ابن زيادها
و به سود حسين ها
و حسيني ها بوده
، در شرايطي كه حسين
به صورت يك مكتب در يك زمان حضور دارد و سمبل راه
و روش اجتماعي معين و نفي كننده راه و روش موجود
معين ديگري است ، يك قطره اشك ريختن واقعا ً نوعي
سربازي است ، در شرايط خشن يزيدي ، در گروه
حسيني ها شركت
كردن و تظاهر به گريه كردن بر شهداء نوعي اعلام
وابسته بودن به گروه اهل حق و اعلان جنگ با گروه
اهل باطل و در حقيقت نوعي از خودگذشتگي است .
اينجا است كه عزاداري
حسين بن علي يك حركت است ، يك موج است ، يك
مبارزة اجتماعي است . اما تدريجاً روح و فلسفة اين
دستور فراموش مي شود و محتواي اين طرف بيرون مي
ريزد و مسئله شكل يك « عادت » به خود مي گيرد كه
مردمي دور هم جمع بشوند و به مراسم عزاداري مشغول
شوند ، بدون اينكه نمايانگر جهت گيري خاص اجتماعي
باشد و بدون آنكه از نظر اجتماعي عمل « معني داري
» به شمار رود ، فقط براي كسب ثواب ( كه البته
ديگر ثوابي هم در كار نخواهد بود ) مراسمي را مجرد
از وظايف اجتماعي و بي رابطه با
حسين هاي زمان و
بي رابطه با يزيديها و عبيدا... هاي زمان به پا
دارند . اين جاست كه حركت تبديل به بنيادين عادت
شده و محتواي ظرف بيرون ريخته و ظرف هاي خالي باقي
مانده است . در چنين مراسمي است كه اگر شخص يزيد
بن معاويه هم از گور بدرآبد ، حاضر است كه شركت
كند ! بلكه بزرگ ترين مراسم را به پا دارد . در
چنين مراسم است كه نه تنها « تباكي » اثر ندارد
اگر يك من هم اشك نثار كنيم به جايي برنمي خورد .
|