خداکند رحمت باشد، و خداوند کام همه ى شیعیان را با فرج حضرت غائب ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف ـ شیرین کند! شیرینى ها، تفکّهات زاید(۱) بر ضرورت است، ولى شیرینى ظهور آن حضرت از اشدّ ضرورات است. خدا مى داند که چه بلاهایى بدتر از این در زمان غیبت آن حضرت بر سر مسلمانان آمده و مى آید! آلمان در مدّت کوتاه، چهارده کشور اروپایى را شکست داد، که بزرگ ترین آن ها یونان بود و سقوط آن بیست و پنج روز طول کشید.

بنابراین، ممالک اسلامیه نزد آن ها هر کدام یک لقمه است، ولى پیشرفت به سرعت، لازمه اش غفلت از دشمن پشت سر است که خداوند هر کدام از قدرت هاى شرق و غرب را معذّب و رقیب دشمن مقابل خود قرار داده است. و ظاهر این است که تا قیام حضرت حجت ـ علیه السّلام ـ اسم اسلام باقى است.
«لایَبْقى مِنَ الاْءِسْلامِ إِلاَّ اسْمُهُ.»(۲)
از اسلام جز اسم آن باقى نمى ماند.

۱٫ تمتّعات و برخوردارى هاى افزون بر مقدار نیاز.
۲٫ اصل عبارت حدیث به این صورت است: «سَیَأْتى عَلى أُمَّتى [النّاسِ] زمانٌ لایَبْقى مِنَ الْقُرآنِ إِلاّ رَسْمُهُ، وَ مِنَ الاْءِسْلامِ إِلاَّ اسْمُهُ.»؛ (زمانه اى بر امت من [مردم] خواهد آمد که از قرآن به جز نوشته ى آن، و از اسلام به جز نام آن باقى نخواهد ماند.) ر.ک: کافى، ج ۸، ص ۳۰۸؛ ثواب الاعمال، ص ۲۵۳؛ بحارالانوار، ج ۲، ص ۱۰۹؛ ج ۱۸، ص ۱۴۶؛ ج ۵۲، ص ۱۹۰؛ ج ۱۰۸، ص ۲۵ و ۲۵۳٫

منبع : پایگاه اطلاع رسانی آیت الله بهجت