بسم الله الرحمن الرحیم

نمی دانم دقیقا چند سال از عمر برگزاری مراسم های تعطیلات نوروز می گذرد، ولی شاید حدود ده سال برسد .

عمده ترین برنامه ها ی نوروز هم نمایشگاهها ، اردوهای 12 فروردین و برنامه تحویل سال شهدا بوده است !

این برنامه ها در ایامی بوده که بطور معمول عید رنگ سرگرمی و تفریح دارد و البنه کنار بعضی کارهای خوب دیگر!

اما نمی دانم چه شد ، که این دفعه مراسم تحویل سال نو 89 در مسجدالرضا که برگزار شد صدای اعتراض برگزار کنندگان مراسم بلند شد ! آقایان ....

-         آقایان پول نمی دهند ، به سراغ مسئولین که می رویم حمایت مالی نمی کنند هیچ چرا دیگر از حمایت معنوی دریغ می کنند ؟ زحمت به خود نمی دهند چند قدمی را به مسجد بیایند که از نزدیک شاهد این برنامه معنوی باشند !

-         آقایان حرف از « تبعیت از ولایت » سر می دهند اما به برنامه ریزی برای جنگ نرم و احیای شعائر و برنامه های دینی در هر قالبی که باشد فیلم ، نمایش ، همایش و ... پایشان لنگ است !؟

-         راستی مگر سال تحویل بیاد امام و شهدا چیزی « به آن سفرکردگان که همه زندگی شان را برای دین گذاشته اند » اضافه می کند که حالا نیامدن آقایان چیزی را از حساب آنها کم کند ؟ این حرف را یکی از دوستان زد و در جوابش دیگری گفت : آقایان تشریف نمی آوردند وقتی یک گروه فرهنگی کار می کند ، فیلم تولید می کند نمایش اجرا می کند ، تواشیح اجرا می کند آنهم در بحبوحه عید بود و نبود برنامه ها برای آنها یکی است !

-         سوال اینجاست مگر زنده کردن یک مراسم برای احیای شعائر با ذکر دعای توسل به اهل بیت و یاد امام زمان و تحویل کردن سال در کنار برنامه های شبکه قرآن ، پای صحبت ولی فقیه و رهبر نشستن ارزش آن را ندارد که انسان با شرکت در این مراسم و توجه دادن به آن کمک به احیای آن کند ؟

البته شاید !!

-         شاید آقایان نیامدند و خواستند در لحظه تحویل سال نو مثل بسیاری از جوانها مومن و انقلابی این کشور که خود را از سرگرمی ها و تفریحات رنگارنگ رها کرده اند و به اردو های جهادی ( روستاهای محروم سیستان و کرمان و ...) رفته اند در کنار خانواده های یتیمان و محرومان و کمیته امداد یا مثل رئیس جمهور در جوار بچه های بهزیستی این کار را انجام دهند !

-         شاید اصلا دلتنگی ها یشان بیشتر از این حرف ها بود و خواستند مثل خیل صد ها هزار نفر از جوانان که در ایام تحویل سال به شلمچه ، دهلاویه و فکه می روند در آن لحظه در اردوی راهیان نور بسر می برند آنها هم آنجا باشند ؟

-         قبول کنیم آمدن در کنار سفره ی تحویل سال امام و شهداء و در جوار پدران و مادران شهید و در لحظات خوشحالی به یاد عزیزانی که فدایی دین بودند متفاوت با ایام هفته دفاع مقدس است که با بخشنامه از بالا و در ساعت اداری به خانواده ی شهدا سر بزنی یا گلباران قبور شهدا کنی !

کم کم در دل ها ی چند ساله ی دوستان باز شد

یکی گفت دوباره می خواهید پای ما را به پرس و جو ها باز کنید : چند سال پیشتر فقط یک حرف زدیم « پایگاه شهید بهشتی جایی که محل بدرقه دهها شهید دفاع مقدس است ، جایی که محل اجتماع بسیجیان و اثر ماندگار دفاع مقدس در شهر ماست : جایی که در و دیوارش گنجینه شهر است ! این مکان براحتی به بوته فراموشی سپرده نشود » آخر در کشوری که برای احیای اسلام ناب صدها هزار خون ریخته شود اما طبق گفته رئیس میراث فرهنگی سابق کشور « 500 کلیسا و کنیسه و کنشت را بعنوان آثار باستانی احیاء می کنند نمی توانند یک گنجینه شهدا را حفظ کنند ؟ »

-         یادتان رفته همین چند سال پیش بود یک چند تایی ریخته بودند توی روضه الشهداء و از روی سرمستی شان قبور اموات و شهداء و مسجد توهین کرده بودند ! همه با هم داد تاسفشان بلند بود ! یادتان که هست از این طرف دوستان جمع شدند و گفتند ما در مقابل این کار در همان روضه الشهداء گنجینه ی شهدا به پا می کنیم تا حدود یک هفته هم هر شب تا آخر شب در آن مکان به آماده سازی مشغول بودند اما نتیجه کارشان چه شد ؟ چند هفته نگذشته بود که فقط فریاد یک عده بلند شد آقا مسجد را کرده اند محل نمایشگاه شهدا !

اینجا مسجد است مردم می خواهند عصر های پنچ شنبه آنهم برای چند ساعت  در آنجا نماز بخوانند و چه حرف ها که نزدند! راست می گفتند آنجا مسجد بود کسی هم قصد نداشت آنجا را اشغال کند فقط آنجا آغاز حرکتی بود برای تلنگر به آقایان مسئول تا به خود بیایند و محل تجمع هفتگی روضه الشهداء را به محل عرضه آثار و اندیشه های شهداء کنند نه فقط یک فاتحه برای آنان ، که زنده تر از همه اند ! البته هیچ کس هم دنبال نکرد و کم کم اصل ماجرا هم فراموش شد .

-         چه انتظاری داریم : وقتی نیمه شب دزد می رود سراغ خانه مادر سردار شهید محمدکاظم دهقانی و برای سرقتش مجبور می شود تا مادر شهید را تهدید به مرگ کند و بخواهد او را خفه کند همان مادر شهید که اگر بنشینی پای خاطراتی که از پسر شهیدش می گوید در بین صحبتهایش اشاره می کند به ماجراهایی که محمدکاظم به همراه عده ای از بسیجیان در زمان دفاع مقدس در گشت های بسیج برای حفاظت از زراعت و باغ و خانه مردم آنهم در صحرا و کوچه باغ داشته و ماجرای گرفتن آن دزدان را با شیرینی تعریف می کند – همین مادر شهید امروز اینگونه برخورد می شود و یک مسئول از او در این ماجرا دلجویی نمی کند اما برای کارهای چندین برابر پیش پا افتاده چه سخنرانی هایی که حتی در مجامع عمومی نمی شود یک موردش که یادمان هست سرقت یک ماشین آقایی بود!

-         البته اشتباه نشود در منطقه ای که بعضی از آقایان مسئول هر مساله ای که اتفاق می افتد آن را ارتباط می دهند به اسم شهر که صدوق باشد یا اشکذر بیشتر از آن انتظار نمی رود ! در جلسه امر به معروف و نهی از منکر ، منکری عظیم تر از اسم شهرستان پیدا نمی شود و سفارش های شهیدان برای مبارزه با بد حجابی و فساد و تبعیض و فقر و بی عدالتی فقط یکسری سخنرانی های معمولی است !

در مساله روضه الشهداء و بعد از چند روز هم جلو درب خانه امام جمعه لاستیک آتش زدند و در نمازجمعه همان هفته اش به امام جمعه اهانت کردند و در همان گیر و دار فقط علم تغییر اسم شهرستان بلند شد !

البته اینجا هر اتفاقی بیفتد همه چیز به آن ختم می شود که اسم باید فلان و فلان باشد ، لابد یکی مانده فقط عدم ظهور امام زمان را هم علتش آن بدانیم که چون صدوق اشکذر نشده آقا ظهور نمی کنند!

البته تا یک چند نفری کارشان این باشد که وقت مسئولین را با تابلو شکستن و فحش نویسی دیوار و بیانه های بی محتوای ناسیونالیستی پرکنند حتما نیاز های حقیقی زیر این تعصب های کور پنهان خواهد ماند !

-         آقایان مسئول به تحویل سال نو بر سر سفره امام و شهدا نیامدند اما همین نیامدن بهانه خوبی بود که کم کم از این سخن حرف رهبر عزیزمان در طلیعه سال همت و کار مضاعف گردگیری کنیم که « بالاترین امر به معروف و نهی از منکر امربه معروف و نهی از منکر مسئولین است »

 

خدایا زیستن به سلوک اسلام ناب محمدی را روزی همه ما کن

والعاقبه للمتقین